o[^-^]o" โลกกลมๆจะเปนของใครไม่เคยจะข้องเกี่ยว มีแต่เธอผู้เดียวก็สุขจายย "+l*o*l+

 

 

 

                                                                    จันทร์ ไปนั่งเล่น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...ความลับไม่มีในโลก..อันนี้เรื่องจริง..

 

วันเสาร์ตามไปดูเพื่อนแข่งกีฬาเข็มสัมพันธ์ที่ มศว.

 

ตอนแรกว่าจะไม่ไปละเพราะโดนด่าว่าไม่อ่านหนังสือทั้งๆที่ใกล้สอบ

 

 

วันอาทิดไปนั่งดูเพื่อนแข่งบอลนัดชิงกะ มศว.

 

ตอนนั่งดูโคดลุ้น..โดนยิงก่อนสองลูก ใจแป้วชิบ

 

กองเชียเจ้าบ้านก็เยอะสัด แต่ฝั่งเราก็เอาเสียงดังเข้าว่า

 

พอหมดครึ่งแรกค่อยใจชื้นหน่อยตีตื้นมาเปน 2-1

 

ครึ่งหลังทีมเราส่งกองหน้าลงไปอื้อเลย ดูแล้วเล่นดีขึ้นเยอะ

 

มายิงได้อีกลูกเปนเสมอกันจนหมดเวลา..ต้องยิงลูกโทดตัดสิน

 

สองลูกแรกเรายิงไม่เข้าเลย แต่ลูกที่สองเค้าก็ยิงไม่เข้า โดนนำ 2-1

 

มาถึงลูกสุดท้ายฝั่งเค้ายิงไม่เข้า ถ้าฝั่งเรายิงได้ก็ตีเสมอ..แม่งยิงได้จิงๆว่ะ

 

มาลูกที่หก เค้ายิงก่อน..ไอ้เหี้ยประตูเซฟได้ กูแทบไม่เชื่อสายตา

 

พพอถึงตาฝั่งเรายิง กองเชียไปยืนเรียงกันตรงราวอัฒจรร กอดคอกันรอเลย คิดว่าเข้าชัวๆ

 

แล้วแม่ง เข้าประตูไปแล้ววววววววววววววววว!!!!!!?????????

 

กูวิ่งลงไปในสนามไปดีใจกะเพื่อน เปนแมตช์ที่ลุ้นเหี้ยๆเลยว่ะ

 

ไม่เสียดายที่อุตส่ามา..ถึงกูจะไม่ได้ตั้งใจมาเชียตั้งแต่แรกอ่ะนะ แหะๆ

 

ไปมศว.เที่ยวนี้ทั้งสนุก ทั้งมีความสุข ทั้งมันโคดๆ

 

ถึงสุดท้ายก็ต้องกลับมาใช้ชีวิตเบื่อๆเหมือนเดิม...

 

...แต่แค่นี้กูก็พอจายยยแล้ววววววว ^-^

เริ่มจากตอนคืนวันอังคารฉลองวันเกิดเพื่อนบนหอชาย

 

ก็ไปกินเบียกันบนดาดฟ้า แต่ฝนแม่งเสือกตก..ก็เลยลงมากินชั้นสาม

 

พอกินไปซักพักกูก็คันด้วยอาการแพ้เบีย(มั้ง)ก็เลยกลับมานอน

 

ตื่นเช้ามา..แม่งง!!!ทำไมมันทิ้งของเรี่ยราดดอย่างงี้วะ

 

กูก็สังหรใจว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ..

 

พอตอนเย็นเอาเลยมั๊ยล่ะ.....

 

 

แล้วบอกให้เรียกทุกคนไปพบ

 

กูก็ตกใจสึคับทั่นผู้ชม....

 

พอไปเจออาจานก็บอกให้พรุ่งนี้ให้มารับบทลงโทดตอนเย็น

 

พอวันพฤหัสไปเจออาจานก็แค่โดนตักเตือนแล้วก็เซ็นชื่อไว้....

 

 

..แต่คิดๆไปก็มันดีว่ะ ไม่เคยเจอกแบบนี้มาก่อน

 

รู้สึกตื่นเต้นตอนที่คุยกะอาจานมือกูเยนไปเลย

 

ละพอวันศุกก็ไปงานประกาศผลรางวัลหนังสั้นเกี่ยวกับการรับรองคุณภาพโรง'บาล

 

ก็แค่จะไปเปนเพื่อนเฉยๆ ขี้เกียจเรียนด้วย

 

ตอนนั่งดูเรื่องที่เค้าเอามาฉายห้าเรื่อง..ดูไปก็นั่งนึกว่าของกูแม่งไม่ได้อะไรชัวเลยว่ะ

 

ของคนอื่นแม่งถ่ายเทคนิคดีกว่าเยอะ แถมของพวกเรายังถ่ายกันแค่วันเดียว

 

แต่ตอนประกาศรางวัล..ทำกูช็อกไปเลยยยยย

 

 

พอไปถามกรรมการเค้าบอกว่าเนื้อเรื่องกะวิธีดำเนินเรื่องของเรามันดีมาก

 

กูฟังคำวิจารณ์ละแม่งงง ขนลุกไปหมด

 

 

 

ดีใจโคดๆอ่ะ ไม่คิดว่าจะได้รางวัลเกี่ยวกับการทำหนังมาก่อน

 

ทำให้กูแม่งอยากเปนผู้กำกับมากขึ้นจากทุนเดิม(เว่อไปป่าววะ)

 

ตอนมีพวกสื่อมวลชนมาสัมภาษณ์ กูนี่สั่นไปหมดดด

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ตอนนี้กูก็ต้องกลับมานั่งอ่านหนังสืออีกเหมือนเดิม

 

 

แต่ก็ต้องสู้ ต้องทนว่ะไม่งั้นไม่จบปีสามแน่ๆ คะแนนยิ่งห่วยๆอยู่

 

เอาวะ